NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SKLEP Z RYŻEM
Co się dzieje?
Chodźmy.
Jesteście parą?
Oni są parą?
Jesteśmy parą?
Jesteśmy?
KAMELIA
Jong-ryeol, masz moją zapalniczkę...
Ja ją wzięłam.
Dzisiaj już nie pali się w barach.
Chyba przegapiłem dobry moment na wyjście.
- Przegapiłem. - Zdecydowanie.
Zabiegana z ciebie kobieta.
Opieka nad synem, randkowanie, prowadzenie baru.
Prowadzi bar?
Zdążysz zapłacić czynsz w terminie?
Cóż...
przykro mi, że tak szybko odwołuję dane ci słowo,
ale...
nie mogę się z tobą przyjaźnić.
To mi nie wystarczy.
Za chwilę posypią się bomby.
Tajemnice nie istnieją.
STRATEGIA KUNDLA
Szczególnie w Ongsan.
Trzymali się za ręce, więc poszli na całość.
Ciekawe, skąd tak późno wracali.
Pani Kwak zawsze była w stosunku do niej opiekuńcza.
Dongbaek chyba zostanie jej synową.
Mówiła, że umawia się z prawniczką.
CIASTKA NA SKRZYŻOWANIU
Ładnie wyglądasz.
Chyba ułożyłaś dziś grzywkę.
Promieniejesz.
Niewiele spałam w nocy, wyglądam na zmęczoną.
Naprawdę?
- Co się stało? Trzeba się wysypiać. - O rany.
- Dongbaek. - Widzisz w tym jakiś sens?
- W czym? - Po co spotyka się z samotną matką?
Co? Mówię o tym programie.
- No tak. - Program.
- Tak. - To w ogóle możliwe?
Albo coś jest z nim nie tak, albo ona coś źle zrozumiała.
- Racja. - Ale to tylko program.
Proszę paczkę injeolmi.
Nie musisz ich kupować przez wyrzuty sumienia.
Porozmawiam z Hyang-mi.
Każę jej jak najszybciej oddać ten milion wonów.
Porozmawiasz? Powinnaś dać jej w twarz.
Dongbaek...
- Co z tobą dziś? - Cholera.
- Znowu jej dokuczają? - Nie masz przy sobie pieniędzy?
Idę. Porozmawiam z Hyang-mi.
Dongbaek!
- Uciekasz czy co? - Niby czemu?
To gdzie się tak spieszysz?
Stój. Nie idź za mną.
Czemu znowu za mną łazisz?
Nie powinniśmy porozmawiać o wczorajszym incydencie z ręką...
Nie powinniśmy porozmawiać o tym, co wczoraj zaszło?
Rany.
Nie zmrużyłem przez to oka.
Ciągle zastanawiałem się, czemu złapałaś mnie za rękę.
Przestań już o tym mówić.
„Co to mogło znaczyć?”
Myślałem nad tym i myślałem.
Czy to mogło znaczyć...
że od tej pory możemy chodzić za rękę?
Porozmawiajmy w jakimś ustronnym miejscu.
„Ustronnym miejscu”?
Gdyby ktoś nas zobaczył, mógłby pomyśleć, że chcesz napaść na policjanta.
Po co mnie tu przyprowadziłaś?
- Przepraszam. - Co?
Popełniłam błąd.
Nie mogę ci wszystkiego wyjaśnić,
ale wczoraj znalazłam się w kłopotliwej sytuacji.
Nie zdążyłam pomyśleć.
Rozumiem.
Łapiąc kogoś za rękę,
zazwyczaj działamy impulsywnie.
Gatunek ludzki prosperował,
bo mężczyźni i kobiety działali impulsywnie.
Gdyby tak wszystko kalkulować... wychodzi się na małostkowego.
To, czy używa się mózgu, czy nie...
Czy idzie się w tę, czy w tamtą stronę, nie ma znaczenia.
O czym ty mówisz?
Można zdobyć czyjeś serce w zaledwie trzy sekundy.
Zrozumiałem to w chwili, gdy zobaczyłem cię
w księgarni.
Nie planowałam zdobywać twojego serca.
Poza tym tak mało o mnie wiesz.
Po prostu zakochałem się od pierwszego wejrzenia.
O rety.
Nie jestem z tych, co rozgrywają związek po swojemu.
Jesteś wolna, więc po prostu próbuję.
Podjąłem decyzję.
O czym ty mówisz?
Jak możesz być tak lekkomyślny...
Jasne, powinniśmy zachować ostrożność,
ale ważniejsze jest, by dać z siebie 100%.
Jeśli będę badał grunt zbyt długo,
wymkniesz mi się,
Diano z Ongsan.
Powinnaś robić, co uważasz za słuszne.
Czemu nazwałeś mnie „Dianą”?
To nie jest zwykła bezpośredniość. On nie ma żadnych hamulców.
Rety.
Nie powinniśmy o tym rozmawiać przed „Zakazem sikania”.
Może skoczymy później na kotlet wieprzowy?
Kotlet wieprzowy? Czemu?
Chcesz mi wyznać miłość?
Czasem bywasz zbyt bezpośrednia, Dongbaek.
Yong-sik.
Tak.
Od razu muszę ci odmówić.
Jest.
- Osiemnaście kilo. - W porządku.
- Świetnie. - Daj mi to.
Świeżutkie.
Myślisz, że pani Kwak o tym wie?
- Gdyby wiedziała, byłaby wściekła. - Czemu?
Dongbaek i pani Kwak są ze sobą blisko.
Może i były, ale sytuacja się zmieniła.
Wcześniej była jej budzącą litość sąsiadką.
Ale skoro spotyka się z jej synem, to wszystko zmienia.
Pewnie masz rację.
Nawet najmilsza kobieta świata nie chciałaby dla syna samotnej matki.
Gdy Deok-sun się dowie, rozpęta się piekło.
Kto ci pozwolił nazywać mnie po imieniu?
- Cześć. - Cześć.
Nie zrozum mnie źle.
Rozmawiałyśmy o tym, kiedy twój syn się ożeni.
Uważaj, co mówisz. Rozpętasz piekło.
Ożeni się, jak będzie chciał.
Wtrącając się, można tylko zaszkodzić.
Poczekam i zobaczę, jak rozwinie się sytuacja.
Jaką chciałabyś synową?
To nie średniowiecze. To nie ma dla mnie znaczenia.
Grunt, żeby się kochali.
Nie będę wybierać mu żony.
To świadczyłoby o zacofaniu.
Poczekaj.
To niesprawiedliwe tak szybko mnie odrzucać.
Powinnaś choć powiedzieć dlaczego.
Wtedy nad tym popracuję albo dam sobie spokój.
A więc niech da sobie spokój.
Życie to nie serial telewizyjny.
Samotne matki też mają wymagania.
To, że jestem jedną z nich, nie znaczy, że polecę na każdego,
kto się mną zainteresuje.
Przede wszystkim nie jesteś w moim typie.
To powiedz, kto jest. Spróbuję taki być.
Gong Yoo.
Lubię niegrzecznych chłopców.
A ty...
wyglądasz na kogoś,
kto chętnie pożycza pieniądze.
Lubię oziębłych facetów.
Błyskotliwych i wyrafinowanych.
Wrażliwych, ale trudnych do zdobycia.
Wiesz, o co mi chodzi?
Dlaczego nic nie mówi?
Jak człowiek ma pokonać goblina?
Nie pokonam goblina.
Co?
Cóż...
muszę iść na patrol.
Na patrol? Tak nagle?
Przesadziłam?
Czuję się przy nim nieswojo.
Czemu się zatrzymał?
- Dongbaek! - O rany.
Ja... Wiesz...
Kundelki to najsłodsze psy!
A drobne rzeczy potrafią urzec cię, nim zdążysz się zorientować.
Ja?
Tylko potem nie żałuj i nie zacznij za mną łazić.
Co to było? Wypowiedzenie wojny czy wyznanie miłosne?
Rety.
- Gorąco? - Nie.
Wyglądasz, jakbyś wróciła z ogniska.
Ja?
Hyang-mi.
Po co pożyczyłaś
pieniądze od męża właścicielki stoiska z ciastkami?
To sprawa osobista.
Po co pożyczasz od ludzi pieniądze?
Pensja ci nie wystarcza?
Pytasz, jakbyś płaciła mi dziesiątki milionów.
Najpierw mu oddaj.
Nie mam z czego.
Zapłacę ci z góry.
Dorywczej pracownicy?
Musi się jeszcze tyle nauczyć.
Znasz numer jego konta?
Tu naprawdę się zabawicie!
Musiałaś coś odłożyć.
3 DNI W QINGDAO
Nic a nic.
Nie mieszaj się, pogorszysz sprawę.
Nie bądź dla mnie taka oziębła.
Moja matka nie odwiedza nas często.
Zaledwie dwa, trzy razy w tygodniu.
Nie możesz być miła?
Podobno wyszedłeś z baru, nie płacąc rachunku na 8000 wonów,
i posterunkowy zabrał ci portfel.
Nie miałeś 8000 wonów?
Rzecz w tym...
że mamy na posterunku nowicjusza.
Zorganizowałem mu przyjęcie powitalne, ale się pokłóciliśmy.
I co?
Chcesz go pozwać?
Nie chodzi o pozew. Chodzi o mój autorytet.
- Na pewno nie o romans? - Co?
Krem, który mi dałeś, to gratis do dużego opakowania.
Kupiłeś 100 ml...
i dostałeś 20 ml za darmo.
Co? Sto mililitrów?
Kochanie.
Nie pozywaj go.
Możesz robić pośmiewisko z siebie.
Ale nie ze mnie.
Możesz przynajmniej pomóc mi zachować godność.
Po co ty w ogóle ze mną jesteś?
CENTRUM SZTUKI W ONGSAN
Pani Hong.
Kamelii kończy się umowa, więc koniec z ochroną, tak?
- Słucham? - Kamelia.
Bar, pod który wynajmujecie lokal.
Chyba coś słyszałam.
Dowiedziałam się, że kończy jej się umowa.
- Odnowicie ją? - Mój mąż się tym zajmie.
A nie powinna pani się w to zaangażować?
Mój mąż się tym zajmie.
Powinna pani sprawdzić tę lokatorkę.
Mój mąż się tym zajmie.
Gdyby zrobił, co trzeba, nie byłoby problemu.
- Ale wątpię, czy tak będzie. - Właśnie.
Pan No prawie tam mieszka.
Po co tak gadasz? Bywa tam cztery razy w tygodniu.
Mój mąż nie jest jedynym naiwniakiem,
który pożyczył kobiecie
- milion wonów. - Właśnie.
Podobno tylko pan No kupuje tam mocne alkohole.
Gdyby jej nie lubił,
po co miałby wydawać tam tyle pieniędzy?
Mój Boże.
Pan No może i był najsłabszym uczniem w szkole,
ale jestem pewna, że jego mózg jest sprawny.
Nie zdradziłby swojej ponętnej żony
z samotną matką, która prowadzi bar.
Nie miałaby szans z panią Hong.
Mówię tylko, że powinna mieć go na oku.
- Oczywiście. - To nie tylko pani problem.
Racja.
Jeśli mężczyzna chce zdradzić,
to zrobi to bez względu na wszystko.
- Co? - Możecie robić wszystko,
od śledzenia go po sprawdzanie wyciągów z kart,
jak będzie chciał, i tak zdradzi.
Chyba że nie jest tym typem mężczyzny.
Mąż nie zdradzi mnie, choćby Dongbaek się na niego rzuciła.
Muszę już iść.
Proszę.
Kobieta za kierownicą zawsze robi wrażenie.
Jest taka wspaniałomyślna.
Gyu-tae musi się bardzo starać, by spełnić jej wymagania.
Wspaniałomyślna, akurat. Jest zastraszona.
Naprawdę?
Totalnie.
Mówi, że nie zna Kamelii.
Ale znała imię Dongbaek.
Nie zatrzymuj się na żółtym.
Wiedziałem. Kobieta, co?
Jak masz wolny czas, idź do domu się zdrzemnąć.
Co kobieta robi za kierownicą?
Powinnaś wyjść za mąż i siedzieć w kuchni.
Po co jeździć samochodem?
Co... Co to ma znaczyć?
Mam męża.
- Co? - Mam męża.
Proszę się nie denerwować.
Proszę patrzeć w kamerę i mówić.
Mam zaczynać?
Największą przeszkodą w śledztwie...
był brak powiązań między ofiarami.
Pierwsza była prostytutką.
Myśleliśmy, że to zbrodnia na tle seksualnym, ale tak nie było.
Potem myśleliśmy, że być może morderca nienawidzi kobiet,
ale kolejną ofiarą był mężczyzna.
Dostawca jajangmyeon?
Tak.
Piętnaście dni później zginął przewodniczący stowarzyszenia mieszkańców.
Czwartą ofiarą był szóstoklasista.
A ostatnią pani kosmetolog.
Ofiary nie miały ze sobą nic wspólnego.
Ale przy każdej znaleźliśmy wiadomość zapisaną tym samym pismem.
NIE BĄDŹ ŻARTEM...
- Proszę. - Dziękuję.
Pisała je ta sama osoba
i zawsze kończyła je wielokropkiem.
Jakby chciała, żebyśmy wiedzieli, że to ona.
Cały kraj wie o tych wiadomościach.
Nie ma pan nic nowego?
Na przykład co?
Podobno jest jakiś ocalały
z nocy morderstwa pani kosmetolog.
Nikt nie poruszył tej kwestii.
Możemy z nim porozmawiać?
Oczywiście zachowa anonimowość i dostanie sowite wynagrodzenie.
To świadek, nie ocalały. Proszę nie drążyć tego tematu.
Zaraz. Był świadek?
Nie!
Kiedy naprawi pan zlew?
Przyślę Heung-sika.
Coś pan tam ma?
Tak przy okazji...
oni naprawdę są parą?
Nie trzeba być parą, żeby trzymać się za ręce.
To dlaczego trzymali się za ręce?
Ten posterunkowy ewidentnie lubi Dongbaek.
I to dlatego?
To pewnie jednostronne uczucie. On nie jest w jej typie.
To czemu go złapała za rękę?
Proszę już przestać. O co ta afera?
Skoro to nic takiego, czemu mnie nie złapie za rękę?
Czy dobrze zrozumiem? Jego może trzymać za rękę,
ale moją odrzuca?
Ciągle każe pan jej pić i żąda darmowych orzeszków.
Denerwuje ją pan.
Tylko ja kupuję mocny alkohol w tym nędznym barze.
Czemu nie chce dać mi orzeszków?
To ona mnie denerwuje.
Nigdy nie proponuje klientom darmowych orzeszków.
- Proponuje. - Co?
Proponuje. Ale nie panu.
Yong-sik je dostał.
A Heung-sik i Seung-yeop dostają brzoskwinie.
Zamawiają tylko soju, a mimo to dostają gratisy.
Czyli tylko ja nigdy nie dostałem darmowych orzeszków?
Krem pod oczy.
Dyskryminuje mnie za pomocą orzeszków?
- To dla Dongbaek? - Czemu miałbym jej to dać?
To po co pan go tu przyniósł? To Chadel.
Skąd pan ma limitowaną edycję?
Po co nosi pan ze sobą 100 ml kremu pod oczy?
A co? Chcesz go? Weź go sobie.
- Naprawdę? - To drobiazg.
Kupiłem go w strefie bezcłowej, bo rozdawali próbki.
Ale teraz nie mogę dać go żonie.
Mam dziś fart.
Nie wierzę, że ktoś taki jak pan dał mi krem.
- Ktoś taki jak ja? - Pan to zupełnie inny poziom.
Inny poziom?
Właściciel lokalu, mądry,
przyszły burmistrz, z pełną głową włosów.
Najlepsza partia w Ongsan.
Bzdura. Moja żona i Dongbaek mną gardzą.
Ja pana szanuję.
Co?
Co powiedziałaś?
„Szanuje mnie”?
Dlaczego to słowo tak poruszyło moje serce?
Musiał kosztować ze 2000 wonów.
Dzięki panu mam pod oczami kupę forsy.
Jeszcze żadna kobieta nie powiedziała mi, że mnie szanuje.
O rany.
Jeszcze zamknięte.
Jeszcze jest zamknięte.
Mieszkasz tu?
Obdzwoń wszystkich, których znasz w policji,
musimy znaleźć świadka.
Kazał nam nie drążyć.
Sprawa Jokera znajdzie się na okładce Pytań bez odpowiedzi.
Ongsan wreszcie jest na tapecie.
Trzeba kuć żelazo, póki gorące.
Nawet go nie złapali.
Ujawnienie świadka nie stworzy zagrożenia?
Nagłówek będzie głosił: „Jedyny ocalały”,
a nie „Jedyny świadek”.
- Ale to świadek. - Boże.
Kto wie, czy Joker w ogóle planował zabicie tej osoby?
Czy to nie dziwne, że pozwolił jej ujść z życiem?
- Co tu robisz? - Co?
Nie powinieneś być w pracy?
- Co? - Coś nabroiłeś?
Czego się tak boisz?
Nie boję się.
Ale pojawiłaś się tak nagle...
Nie mogę obejrzeć swojego budynku?
Swojego?
W akcie notarialnym chyba widniejemy oboje?
Tak zrobiliśmy, bo zarabiasz mniej ode mnie.
Nie chodziło o moje zarobki...
Czemu ich nie wyrzucisz?
- Co? - Wyrzuć je.
Dlaczego?
Bo mi się to nie podoba.
Kto? To znaczy co?
Wszystko.
Jest tu brudno.
Nie mogę tak po prostu ich wyrzucić. Prowadzą tu interes.
Nie zrobisz tego?
Nie?
Czemu wtrącasz się do moich spraw?
Zawsze to ja zajmowałem się lokatorami.
Odmawiasz wyrzucenia ich?
Sam się tym zajmę.
Jako decydent w tej rodzinie...
W porządku. Na razie je zostaw.
„Na razie”?
Po twoim zachowaniu wnioskuję,
że ten budynek i tak niedługo będzie mój.
POLICJA
Czuję, że Joker nadal tu jest.
Kraby na lunch?
Minęło dokładnie pięć lat.
Świat znów zaczyna się nim interesować,
co pewnie ogromnie go cieszy.
Tacy dranie kochają uwagę.
Zrobię rezerwację.
Twoja mama da nam kiedyś zniżkę? Jesteś jej synem.
W życiu. Każe mi płacić nawet za napoje.
A tanie lunche?
Podsuń jej ten pomysł.
Jak o tym pomyśleć,
cena krabów nie spada w godzinach lunchu.
Bierze stronę matki.
Skoro moja mama nie da nam zniżki...
Najlepsze, co można zjeść z ryżem,
to smażona wieprzowina, a nie kraby.
Gdyby wieprzowina i kraby stanęły w szranki...
Co?
Dongbaek, gotujesz ryż specjalnie dla nas?
To tylko chwilka.
Czemu nie zaczniesz serwować lunchu?
W nocy prowadzisz tylko bar.
Jak zaczniesz sprzedawać lunch, możesz prowadzić restaurację.
Sama zajmę się swoim interesem.
Ty łobuzie. No proszę.
- Co? - Zakochałeś się w niej, co?
Przeczucie nigdy mnie nie myli.
Niech pan wykorzystuje je w pracy, a nie do takich głupot.
Hej.
- Co? - Lubisz Hyang-mi, co?
No. Spójrz mi w oczy.
Mnie nie zmylisz.
Proszę jeść.
Byłem ciekaw, czemu tak wcześnie dziś otworzyłaś.
A to pewnie dla twojego gościa specjalnego.
O rety.
Spójrz. Czemu wbiłaś tu gwoździe?
Mój Boże, coś ty narobiła!
- Gdzie? - O rany.
Po co robi pan zdjęcia?
Musisz sama zapłacić za naprawę zlewu.
Ty go zepsułaś, więc to uczciwe.
- Oczywiście. - No.
Wielkie nieba.
Co to za porozbijane płytki?
Lokator musi sam doprowadzić lokal do stanu sprzed wynajmu.
Tak już było, gdy wynajęłam lokal.
- Heung-sik, spójrz na te płytki. - Tak.
Dobrze.
To było drogie. Jak mogłaś to zniszczyć?
- To też. - Znalazłem coś w odpływie...
Heung-sik, chcesz shake’a zbożowego?
Nie wierzę, że zniszczyłaś tę ścianę.
Uwielbiałem ją.
Lokal nie nadaje się już nawet na magazyn.
Zniszczyłaś ścianę i płytki.
Nawet przybiłaś coś do ściany.
Podpisując umowę z nieodpowiednim lokatorem,
można doprowadzić budynek do ruiny.
Komendancie, z tego, co słyszałem,
ten budynek był wcześniej obrzydliwym magazynem na suszone ryby.
Jak właściciel mógł nawet nie zapewnić jej okna?
To nie okno. Nie wpada przez nie światło.
To dlatego, że właściciel ma zły charakter.
Do tej pory byłem pobłażliwy.
Zaraz. Umowa kończy się w grudniu?
Komendancie, zauważyłem, że niektórzy
nadal nie wiedzą, co to ochrona wynajmujących.
Powinniśmy zamykać takich ludzi, by nauczyli się,
że bycie głupim to grzech.
Nie wiedziałem, że złodzieje interesują się prawem.
Dongbaek, lepiej opowiedz się po dobrej stronie.
Zadawanie się z przestępcą obraża właściciela tego lokalu.
Wie pan, jakie mamy ciężkie czasy, komendancie?
Nadużywając władzy, można stracić wszystko.
Spójrz na tę ścianę. Co za ruina.
Dziś ma zostać odnowiona.
Dziś? Jak? Gdzie mam znaleźć fachowca?
Bez obaw, Dongbaek.
Jest tu obecny tapeciarz.
Kto?
Hwang Yong-sik.
Jestem certyfikowanym malarzem-tapeciarzem.
Nie bądź śmieszny.
Najpierw zajmij się psem Yeong-sim.
Dobrze.
A wieczorem zajmę się ścianami.
Ten lokal jest malutki.
Wystarczą dwie, trzy godziny.
Żebyś ty miał tak mały lokal.
Heung-sik, masz w warsztacie farbę?
Tak.
Dziś wieczorem zetrę ze ścian
wszystkie napisy.
Masz taki kolor?
No...
Najpierw powinieneś zjeść.
Ugotowałam dużo ryżu.
Zjem z ojcem...
Hej!
Czemu mnie nie proponujesz posiłku?
Nagotowałaś tyle ryżu. Czemu mnie nie proponujesz?
Czemu?
Zapłacę ci za to.
Co?
Mój Boże.
Coś ty, nie trzeba.
- Dlaczego? - Co?
Zapłacę ci.
W porządku. Proszę bardzo.
Śmierdzi tu farbą. Zaczekaj tam.
Czemu onieśmiela go każde moje słowo?
Stary chłop, a zachowuje się jak Pil-gu.
To po co robisz mu shake’a?
Spójrz na niego. Tak ciężko pracuje.
Cały się spocił.
Pil-gu też się dużo poci.
Czemu dorosły facet zachowuje się jak Pil-gu?
- Dziwna jesteś. - W jakim sensie?
Jesteś przy nim jakaś rozdrażniona.
- Tak? - I taka bezceremonialna.
Nigdy nie widziałam, byś do kogoś tak się odzywała. Zwykle jesteś cicha.
Naprawdę?
Uważasz, że jestem dla niego za ostra?
Chyba łatwo ci z nim idzie.
O czym ty mówisz? To tylko...
Trudna jest.
Trudna kobieta.
Nie idzie mi z nim łatwo. Po prostu...
Dobrze ci przy nim.
Najpierw zaczynasz czuć się swobodnie, potem czujesz ukłucie w sercu
i robi się koszmarnie romantycznie.
Skądże.
Jestem dla niego za ostra?
Traktuj go tak dalej.
Co?
Wiesz, jakie kobiety najbardziej uwielbiają faceci?
Te, które ich nienawidzą.
Znowu piłaś piwo, prawda?
Ci idioci nie rozumieją, jakie to szczęście mieć kochającą kobietę,
a szaleją za tymi, które ich nie znoszą.
Musisz przestać pić w ciągu dnia.
Więc musisz go dalej odrzucać.
Czemu ktoś pisał o jej nogach
na ścianie w miejscu publicznym?
Cholera.
Trzeba znaleźć drania, który to napisał.
Muszę go namierzyć.
Ma niebezpieczne pomysły.
Powinienem zapamiętać pismo facetów,
którzy pisali o jej nogach...
Zaraz.
DONGBAEK, TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
Psychol zostawiał wiadomości przy swoich ofiarach.
„Nie bądź żartem”.
Pisała je ta sama osoba
i zawsze kończyła je wielokropkiem.
DONGBAEK, TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
Darmowy shake zbożowy.
Nie tylko ty go dostałeś.
Daję go tez Heung-sikowi,
gdy przychodzi naprawiać zlew, i facetowi od Internetu.
Chcesz, żebym ci policzyła?
Wiesz...
Dongbaek.
Jak długo już tu mieszkasz?
A co?
Sześć lat. Dokładnie sześć lat, prawda?
Boże drogi.
Czemu tak tu wpadasz?
To napad...
Co ci się stało?
To. Gdzie akta sprawy?
- Jakie akta? - Sprawy Jokera.
Co z tobą? Zaczynam się denerwować.
MORDERSTWO W BARZE KARAOKE PIERWSZA OFIARA JOKERA
Joker zaczął zabijać sześć lat temu, prawda?
A co? Widziałeś go?
Czemu widziałeś Jokera
zamiast psa Yeong-sim?
TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
Gdybym nie zainteresował się tobą po tym,
jak w wieku 17 lat pobiłeś rabusia,
nie żyłbym teraz w takim strachu.
Zawsze gdy dyszysz i rozszerzasz nozdrza, zaczynam się bać.
O co chodzi?
Bo...
zrobiłem to zdjęcie w pewnym miejscu
i pismo wydaje się podobne.
- Oczywiście. - Co?
Wtedy mieliśmy 200 zgłoszeń dziennie dotyczących Jokera.
Wypisywano to na murach w całym kraju,
nawet na kamiennym znaku na szczycie Cheonwang w Jiri-san.
Wszystkie wyglądały jak napisane przez Jokera.
Identyczne pismo.
No tak.
Można odwzorować pismo ze zdjęć w gazetach i telewizji.
TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
Hej.
To z baru Dongbaek?
Czy...
tam to widziałeś?
Czemu przestałeś mieszać makaron?
Coś cię w tym zaniepokoiło?
Co? O co chodzi?
Czemu zostawiłeś makaron i uciekasz?
Nie uciekam. Idę do domu obejrzeć serial.
Czekaj.
Czy Joker ma jakiś związek z Dongbaek?
Nie. Skąd.
Więc dlaczego? Co? Co z Jokerem?
I tak się dowiem, jeśli zechcę...
Ty idioto.
Nie mieszaj się.
W ten sposób bardziej jej pomożesz.
Dlaczego?
Nie mam pojęcia. Nic nie wiem.
Boże.
Ty... Do cholery.
Co? Ktoś napisał, że Kang Jong-ryeol jest skończony?
SZKOŁA PODSTAWOWA W ONGSAN
Czemu tylko on nie ma ojca?
Doprowadza mnie to do szału.
Co mam zrobić?
Stary, słuchaj...
Od razu mówię: chodzi o mojego kumpla.
Gdyby pojawiła się nagle twoja pierwsza miłość...
A co? Spotkałeś Dongbaek?
- Boże. - Ta cholerna Dongbaek.
„Dongbaek!”
- „Dongbaek!” - „Dongbaek!”
Nie znam nawet imienia jego żony, ale Dongbaek owszem.
Skąd wszyscy ją znacie?
Musisz przestać pić.
Bo kiedyś wykrzyczysz jej imię przy swojej żonie.
Idiota.
Więc kim jest Dongbaek?
Jest obłędnie piękna?
Nie.
To najgorsza
ze wszystkich moich dziewczyn.
Najgorsza.
Wszystkie inne były ładniejsze, mądrzejsze
i bogatsze od Dongbaek.
Niektóre były nawet miłe.
Znowu gada o Dongbaek? Niech idzie spać.
Wiecie, w czym jest problem?
- W czym? - No?
Tak, zgadza się. Tam.
Tak. Na skrzyżowaniu w lewo i będzie pan na miejscu. Tu czekamy.
- Mówię ci. W tym tkwi problem. - Dobrze.
Dziewczyna ładniejsza od Dongbaek
nie jest Dongbaek.
Chodzi mi o to...
że żadna z nich nie jest
Dongbaek.
Cholera. Co to za chora sytuacja?
Co zrobisz,
jak ją spotkasz?
Idiota.
Kocha swoją córkę. Nie rozbiłby rodziny.
Zapomnij o żonie. Zrobienie czegoś takiego dziecku to wielki grzech. Jasne?
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Mamo, chcę spytać o Jokera.
Powinieneś obciąć włosy.
I zacznij używać wody kolońskiej.
Robisz sobie czasem peeling?
Ilu ludzi zabił w 2013?
Yong-sik. Nie jesteś taki zły.
- Co z tobą? - Może ubierasz się nieco staromodnie
i nie jesteś łagodnym przystojniakiem, jakich lubią kobiety,
bo przypominasz palec u nogi, ale...
Chcesz mnie wkurzyć? Jak możesz mówić, że wyglądam jak palec?
Ale dasz się lubić.
Więc nie trać nadziei.
- Co ty gadasz? - Baekdu.
Chodź. Maszyna do ryżu zaraz wybuchnie.
Ta mała... Nie umiesz być uprzejma?
- Chcą państwo coś zamówić? - Pewnie.
TERAZ ZAPRASZAMY TAKŻE NA LUNCH
Co pani poleca?
Mamy pyszną smażoną wieprzowinę.
Smażona wieprzowina.
Ale...
kobiecie chyba nie przystoi przychodzić do takiego baru, co?
Jakiego baru?
Zebrałam się na odwagę, choć wiem, że to w złym guście.
Pani jest tym świadkiem, prawda?
Wiem, że nie chciała pani, by ktoś o tym wiedział.
- Ale w słusznej... - Proszę wyjść.
- Słucham? - Przepraszam, ale proszę wyjść.
Zaraz po szkole wróć do domu.
Ja też wrócę wcześniej.
Mam z tobą zostać?
Nie, poradzę sobie z nimi.
Idź.
Tak jak ci mówiłem.
Jakby czegoś próbowali, wal w nos.
- Dobrze. - Wygląda na bystrego chłopca.
Będę celować w nos. Nie idź do salonu gier.
Idź.
Tylko wyjdź dziś wcześniej.
Dobrze.
O rety. Zaskoczyłeś mnie.
Cześć, Pil-gu.
Co? O co chodzi? Chcesz marynowanego kraba?
Czy chcesz iść grać na automatach?
Świetnie dziś wyglądasz.
Jest pan po naszej stronie?
Co?
Jest pan jednym z dwojga ludzi w mieście, którzy są po naszej stronie.
I jest pan policjantem, więc musi pan bronić wykluczonych.
Prawda?
Wykluczonych?
Moja mama to najmilsza osoba w mieście, ale została wykluczona.
Wydarzyło się coś, co mnie martwi,
ale muszę iść do szkoły.
Więc mam do pana prośbę.
Mogę działać oficjalnie,
skoro poprosił mnie o to członek jej najbliższej rodziny.
Nie wiem, kto wam tak powiedział,
ale nie mam pojęcia. To nie ja.
Rozumiem, że to nieprzyjemne wracać do tego po pięciu latach.
Hej!
Musimy porozmawiać.
To wy.
Co was tu sprowadza?
Przysłali pana na wypadek,
gdybyśmy się dowiedzieli?
- Co? - Przepraszam, proszę odejść.
Rozumiem, że się boisz,
ale zapewnimy ci ochronę.
- Nie, ja... - Jaką ochronę?
Proszę już nic nie mówić i iść.
Z pewnością otrzyma pani wynagrodzenie, więc...
Odejdźcie, proszę.
Trudno wyciągnąć coś ze świadka.
Nie prosilibyśmy, gdyby był jakiś inny.
Jest pani jedynym świadkiem.
Nie powinna pani zrobić tego dla dobra ogółu?
Zadbamy o pani bezpieczeństwo.
Jak?
Jak o nie zadbacie?
Zezwoliłam wam na przyjście tutaj?
Dzwoniliście chociaż?
Przychodzicie bez zapowiedzi
i bezczelnie mnie wypytujecie.
Jak chcecie mnie chronić?
KAMELIA
Przepraszam.
POLICJA
Cześć.
Tam jest dziecko. Schowaj to.
Po co wezwałeś techników?
Żeby sprawdzili, czy na miejscu zbrodni znaleziono takie same odciski.
Sprawca mógł być tu wcześniej.
Boże.
Już uznali ją za ofiarę.
Joker ostrzegał, że Dongbaek będzie następna?
Według policyjnego źródła
sprawca wybiera na ofiary prostytutki.
9 lipca, w dniu pierwszej zbrodni,
sprawca użył gaśnicy,
ale tym razem uruchomił system przeciwpożarowy.
Śledczy podejrzewają,
że zrobił to, by zniszczyć dowody,
ale prawdziwy powód pozostaje tajemnicą.
Następnie: wiadomości lokalne.
Około czwartej z budynku centrum handlowego
spadł mężczyzna instalujący klimatyzator.
Przepraszam, muszę otwierać bar.
Co?
Jasne.
Proszę.
Myślicie, że cały lokal jest wasz?
Nie rozsiadajcie się po całej sali. Siądźmy razem.
Nie wierzę.
Pani interes nie jest najważniejszy.
Nie przyszliśmy tu z nudów.
Nie możecie wrócić jutro?
Muszę prowadzić interes.
Pani chyba nie ma pojęcia, co się dzieje.
Nie jest pani tylko świadkiem.
Mogła pani być jego kolejną ofiarą.
Wie pani, że pierwsza ofiara była prostytutką,
która pracowała w barze karaoke?
Kosmetolog, która zginęła ostatnia,
była barmanką, zanim otworzyła klinikę.
Nie wiadomo, do czego może dojść,
jeśli nie będziemy pani chronić.
Stary.
Kolejne morderstwo utrudni nam życie.
Ale...
To nie znaczy, że ma cię na celowniku.
Jestem matką, mam dziecko.
Nie jestem prostytutką,
kelnerką ani nikim takim.
Chcę tylko mieć czym wykarmić dziecko.
Żal mi jej,
ale niektórym kobietom trudne życie jest pisane.
Nasze życie kształtuje szczęście.
Joker zaczął zabijać po tym, jak się tu pojawiła.
Jak coś się wydarzy, ucierpi cała dzielnica.
- Cześć. - Cześć.
ULICA MARYNOWANYCH KRABÓW W ONGSAN
Proszę pana.
Czemu przestał pan przychodzić na obiad?
Cóż...
Przywitaj się.
Odwołał pan rezerwację dla drużyny siatkówki.
Działasz jeszcze?
Tak.
Pil-gu, gdzie brakujące koło?
Gdzie ono jest?
No gdzie?
Gdzie koło, Pil-gu?
Przepraszam.
Przepraszam cię.
Pil-gu...
przepraszam.
Idźcie
i nie wracajcie!
SERYJNY MORDERCA, GŁÓWNY ŚWIADEK
Proszę posłuchać.
Nie chronimy pani, bo nie mamy nic lepszego do roboty.
Więc się nie kłopoczcie. Może się mną zająć Joker.
- Co? - Bardziej boję się
policji i dziennikarzy niż Jokera.
To ma być ochrona policyjna?
Wtargnęliście do mojego miejsca pracy.
- Co? - To moja przestrzeń.
Macie gdzieś, czy zarobię na życie.
Nie jestem prostytutką.
Nie jestem też pechową, złowieszczą kobietą,
której pisane jest życie pełne tragedii.
Dongbaek...
Dlaczego...
Dlaczego ją ze mnie robicie?
Po prostu...
pozwólcie mi żyć w spokoju z moim synem.
KAMELIA
Co to za ochrona? Naznaczyliście mnie.
Robicie, co wam się podoba. Tak nie można.
Nie zachowujcie się tak.
Rozumiem, co czujesz, ale sytuacja się zmieniła.
Nie jesteśmy jak dziennikarze, których poznałaś wtedy.
Już odmówiła.
Powiedziała, że nie i już.
Nadużywa pan władzy, proszę pana.
Proszę nie bawić się kamerą.
Bo rozbiję ją na kawałki.
Trochę szacunku.
Kamelia i Dongbaek...
to nie przedmioty, nie możecie tu węszyć.
Nie jest już sama,
będę przy jej boku 24 godziny na dobę, więc...
Kim jesteś, żeby wtrącać się w nasze sprawy?
To prześladowanie mediów...
Kazałem wam dać spokój Dongbaek.
Zabiję każdego, kto z nią zadrze.
Rozumiecie?
Zapłacę za udon.
Choć tyle mogę zrobić.
Dobrze.
A więc...
naprawdę coś widziałaś?
Odrobinę, od tyłu.
O rety.
Musiałaś się bać.
Gdybym tylko dorwał tego drania.
Gdy zostałam świadkiem, błagałam komendanta.
Prosiłam go,
by pozwolił mi zachować anonimowość
i nie mówił nikomu, że coś widziałam.
Chciałam pozostać w ukryciu,
by nie nazywano Pil-gu synem kobiety, która przynosi nieszczęście.
To nieprawda.
Od małego ludzie mnie nie lubili.
Mówią, że roztaczam mroczną aurę
i przynoszę nieszczęście.
Ale przecież nie chciałam być sierotą.
Nie planowałam też bycia samotną matką.
Ale ludzie mówią, że przynoszę pecha.
Cholerni kretyni.
Kto tak mówi?
Mówią, że nawet wyglądam na pechową.
Jakby czekało mnie nędzne życie.
Rzecz w tym,
że ponieważ często to słyszę, czasem naprawdę się tak czuję.
Po co przejmować się tymi bzdurami?
Masz rację. To kompletne bzdury.
Co?
Mam sporo szczęścia. I dobre życie.
Tylko ja mam Pil-gu, prawda?
Jest tylko mój.
Nawet gdyby bogini narodzin zaproponowała mi Kim Yunę...
albo tego bogatego G-Dragona,
wybrałabym Pil-gu.
Czy ludzie nie widzą, jakie mam szczęście?
Pechowa i żałosna? Nie do wiary.
Czemu tak mówią?
- Smacznego. - Dziękuję.
Ze mną jest podobnie.
Gdyby księżna Diana się odrodziła
- albo Lim Soo-jung wyznała mi miłość... - Kto?
Lim Soo-jung.
Czemu miałaby to zrobić?
Nie wymieniłbym cię na nie.
Mówisz, jakbym była twoja.
Nie wiadomo, co się w życiu wydarzy.
KAMELIA
Jaki to ma sens? Jadę stąd.
Mam już dość tych plotek.
Możesz już iść?
Nie żartuj. Miałbym zostawić cię samą?
Smutno mi na samą myśl, że znowu wylądujesz na stacji
po kolejnej awanturze.
To też doprowadza mnie do szału.
Dlaczego?
Zachowujesz się, jakbym była dla ciebie kimś więcej, niż jestem.
Musisz wyładować na kimś frustrację.
Jeśli ktoś cię zdenerwuje,
zrzuć całe to gówno na mnie.
Musisz tak to nazywać?
Dasz sąsiadom pożywkę do plotek.
Wszyscy uważają to za dziwne.
Czemu mnie ratujesz?
Już cię odrzuciłam.
Nie jesteśmy przyjaciółmi, rodziną
ani nawet wynajmującym i lokatorką.
Nic nas nie łączy, więc czemu to robisz?
Lubisz mieć dobry powód, co?
Co?
Chodź ze mną.
Widzę, że dobrze się bawi...
Co mnie nieco...
denerwuje.
Czemu ciągniesz mnie do mojej własnej restauracji?
- Po prostu chodź. - Co robisz?
O co chodzi?
Nie denerwuj się, Dongbaek.
Zobacz.
TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
Powinnaś potraktować to poważnie.
Co to?
Jestem tutaj posterunkowym,
a to napisano w twoim barze.
W 2013?
Nie wiem, czy napisał to prawdziwy Joker.
I nieważne, że mnie odrzuciłaś.
Jestem policjantem
i będę cię chronił, choćby nie wiem co.
Gdy pojawiają się źli goście, ci dobrzy łączą siły.
Od Piątki z Deoksu-ri po Avengersów,
taka jest podstawowa zasada.
A poza tym...
No wiesz...
Tak planuję cię zdobyć.
Czy to...
dostateczny powód?
O czym ty mówisz?
Istnieje większy dziwak?
Zapomnij o Jokerze.
Korea Północna może wjechać tu czołgami.
Będę cię chronił.
Cokolwiek by się działo.
Tak będzie.
Yong-sik, masz pojęcie,
jak mieszasz mi w głowie?
9 LIPCA 2013
Dla stałych klientów orzeszki są na koszt firmy.
Proszę.
Boże, pana buty...
Ma pan na nich mąkę.
Smacznego.
DONGBAEK
TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
DONGBAEK, TY TEŻ NIE BĄDŹ ŻARTEM...
DONGBAEK, DZIĘKUJĘ ZA ORZESZKI P.S. BĘDĘ DZIĘKOWAŁ CODZIENNIE, YONG-SIK
- Jong-ryeol! - Wydaje się pan taki prosty.
Wiele kobiet uważa takie usposobienie za bardzo czarujące.
Widać mężczyźni z Ongsan tacy są.
Nie zadawaj się z takimi mężczyznami.
Ale Kubuś Puchatek jest uroczy, prawda?
Własny dom jest dla mnie fizycznym i psychicznym więzieniem.
Nie szanujesz mnie, prawda?
Kogo w Ongsan jeszcze szanujesz?
Tylko narobisz mi wstydu.
Zadbam o to,
by nikt w Ongsan nie mówił, że to ty się za mną uganiasz.
Napisy: Agnieszka Putek